Onderzoek en ontwikkeling in immunologie

AbbVie heeft meer dan tien jaar ervaring en heeft unieke technologieën ontwikkeld om immuuntherapieën te optimaliseren.

De DVD-Ig™ technologie

We ontwikkelden een unieke technologie, namelijk het dubbel variabel domein-immunoglobuline (DVD-Ig). Hiermee kan één geneesmiddel twee doelwitten blokkeren. Dit in tegenstelling tot een typisch monoklonaal antilichaam (mAb), dat één uniek doelwit heeft om een ziekteproces te onderbreken. Een DVD-Ig, die gebruik maakt van een immunoglobulinebackbone, bevat twee paar verschillende bindingsdomeinen die zich onafhankelijk van elkaar aan twee verschillende doelwitten kunnen binden. Eenvoudig gezegd is een DVD-Ig in staat om twee verschillende moleculen te blokkeren. [1]

Meerdere oorzaken aanpakken bij complexe ziekten

Immuungemedieerde ontstekingsziekten worden vaak veroorzaakt door meerdere mediatoren. Het voordeel van DVD-Ig is dat je meerdere oorzaken ineens kan aanpakken. In reumatoïde artritis bijvoorbeeld kunnen verscheidene moleculen bijdragen tot diverse aspecten van de ziekte: ontsteking, angiogenese en been- en kraakbeenerosie.

Technologische toepassingen

Wanneer wij therapieën van een nieuwe generatie aan onze patiënten leveren, richten we ons op de meest efficiënte en effectieve oplossingen.

Kleine moleculen

Kleine moleculen zijn therapeutische agentia die in het laboratorium chemisch worden gesynthetiseerd. Ze zijn geformuleerd om oraal te worden ingenomen in de vorm van een pil of een tablet, meestal een of twee keer per dag. Kleine moleculen kunnen ontworpen zijn om de activiteit van een bepaald enzym te blokkeren, zoals een kinase aan de binnenkant van een cel of een receptor op het oppervlak van de cel. Ze kunnen ook ontworpen zijn om de interactie tussen eiwitten te verstoren of de respons van een cel te wijzigen.[2]

Biologische therapieën

Biologische therapieën zijn stoffen die afkomstig zijn van levende organismen, zoals onder andere bacteriën of gistcellen. Deze levende cellen worden genetisch gemodificeerd om therapeutische eiwitten (monoklonale antilichamen of DVD-Ig) te produceren, die vervolgens worden verzameld en gezuiverd om als geneesmiddel te worden toegediend.

Biologische therapieën worden vaak gebruikt om interacties tussen eiwitten en hun receptoren of cel-cel interacties te verhinderen. Biologische verstoren deze interacties door zich te binden aan specifieke plaatsen op de eiwitten. Biologische geneesmiddelen worden meestal intraveneus of subcutaan. Ze zouden immers snel worden verteerd als ze oraal zouden worden ingenomen.

ADC’s

Antilichaam-drug conjugaten (ADC's) is een bewezen technologie waarbij een geneesmiddel wordt gekoppeld aan een antilichaam. ADC's combinerende nauwkeurigheid en specificiteit van antilichamen met de geneeskracht van de kleine moleculen die eraan gebonden zijn. Het antilichaam brengt het geneesmiddel precies naar de plaats waar het nodig is. 

ADC's zijn zeer veelzijdig: het antilichaam, gecombineerd met het actief geneesmiddel, identificeert zijn doelwit op het oppervlak van een cel en wordt door die cel actief opgenomen. Eenmaal in de cel, wordt het geneesmiddel vrijgegeven om ofwel de activiteit van de cel af te remmen of om de cel te doden. De ADC’s worden alleen door bepaalde cellen opgenomen, waardoor het effect op andere cellen beperkt blijft.[3]

Bekijk hoe we ADC's gebruiken om kankercellen te benaderen.

Therapeutische doelwitten

Wij onderzoeken verscheidene doelwitten als deel van ons uitgebreid ontwikkelingsprogramma binnen de immunologie.

Over TNF

De tumor necrose factor-α (TNF-α) is een cytokine die een rol speelt in verscheidene immuungemedieerde ontstekingsziekten. TNF komt tussen in een breed scala aan cellulaire activiteiten, waaronder proliferatie, overleving, differentiatie en apoptose (celdood). TNF-α draagt bij tot het ontstaan en het behoud van het inflammatoire immuunrespons.

Over IL-1

Interleukin-1 (IL-1), waaronder zowel de cytokinen IL-1a en IL-1b vallen, speelt een rol in acute en chronische ontstekingen. IL-1 wordt in het lichaam voornamelijk geproduceerd door bepaalde immuuncellen, de zogenaamde macrofagen en monocyten.

Over IL-6

Interleukin-6 (IL-6) is een pro-inflammatoir cytokine dat een belangrijke rol speelt in immuun-gemedieerde ontstekingsziekten, vooral door de overproductie ervan. In reumatoïde artritis draagt IL-6 bij tot zowel gewrichtsdestructie als systemische manifestaties. IL-6 is één van de cytokinen die signalen doorgeven via de JAK/STAT[4] pathway, die betrokken is bij een aantal chronische ontstekingsziekten. IL-6 en transforming growthfactor-β (TGF- β) zijn nodig om naïeve T-cellen te laten differentiëren tot Th17-cellen. Th17-cellen kunnen leiden tot ontsteking door de productie van andere pro-inflammatoire cytokinen.

Over IL-13

Interleukin-13 (IL-13) is een inflammatoir cytokine dat een rol kan spelen bij astma. IL-13 wordt voornamelijk geproduceerd door een subset van T-cellen genaamd T-helper 2 cellen (Th2). IL-13 induceert weefselontsteking, epitheliale hypertrofie, hypersecretie van slijmen, hyperplasie van epitheliale cellen, subepitheliale luchtwegfibrose, Charcot-Leyden-achtige kristaldepositie, luchtwegobstructie en luchtweghyperresponsiviteit.

Over IL-17

Interleukin-17 (IL-17) kan een rol spelen in een heel aantal immuungemedieerde ontstekingsziekten. IL-17A en IL-17F kunnen pro-inflammatoire reacties uitlokken wanneer ze in overmaat worden geproduceerd. IL-17 wordt hoofdzakelijk geproduceerd door gespecialiseerde T cellen, de zogenaamde Th17 cellen.

Over BCL-2

Eiwitten in de B cel lymfoom 2 (BCL-2) familie reguleren apoptose, het natuurlijke proces waarbij verouderde, beschadigde en onnodige cellen worden verwijderd.

[1] Correia I, Sung J, Burton R, et al. The structure of dual-variable-domain immunoglobulin molecules alone and bound to antigen. mAbs. 2013; 5(3): 364-372.

[2] Samanen J. Similarities and differences in the discovery and use of biopharmaceuticals and small-molecule chemotherapeutics. In: Ganellin CR, Jefferis R, Roberts SM, eds. Introduction to Biological and Small Molecule Drug Research and Development: Theory and Case Studies. 1st edition. Waltham, MA: Elsevier; 2013: 161-200.

[3] Panowksi S, Bhakta S, Raab H, Polakis P, Junutula JR. Site-specific antibody drug conjugates for cancer therapy. mAbs, 2014; 6(1):34-35.